Paul is er niet meer…

Nog geen anderhalf jaar is Paul geworden. Na alle ellende die hij in zijn prille leven heeft moeten doorstaan, waren de laatste anderhalve maand de mooiste van zijn leven. Iets wat wij koesteren, maar ons ook heel verdrietig maakt. We hadden hem een heel lang gelukkig leven gegund.

Zwerfhond Paul is door liefde omringd gestorven
Gelukkige Paul bij het gastgezin
Paul … * 05/2018 – † 23/09/2019
Een kans na een slechte start

Paul had zoveel meegemaakt: ernstige brandwonden, ingeademde rook, verblijf in een shelter met slecht management waardoor er chaos heerste. Toen hij uiteindelijk op een rustigere plek terechtkwam, was hij diep ongelukkig en helemaal in zichzelf gekeerd. Een Skýlos Strays gastgezin bezocht hem in Griekenland en wist direct dat ze deze grote jongen wilden helpen.

Paul is er niet meer
Paul bloeit op bij het gastgezin
Een mooie tijd bij het gastgezin

Begin oktober zette Paul zijn eerste aarzelende stappen op Nederlandse bodem. Onder de liefdevolle vleugels van het gastgezin, kroop hij uit zijn schulp en kwam de echte Paul tevoorschijn. Een ontzettend, lieve, speelse en aanhankelijke knuffelbeer. Wat deed hij het goed en wat was zijn gastgezin trots op hem! Ze werden dolverliefd op lieve Paul.

Het tij keert
Niets leek Paul een lang en gelukkig leven in de weg te staan. Totdat hij plotseling ziek werd. Misselijk, weinig eetlust, braken, sloom; hij was duidelijk niet in orde. Nu heeft iedere hond wel eens een virusje te pakken, dus de eerste dagen ging er nog geen alarmbelletje af. Maar toen het na een paar dagen niet verbeterd was, werd er toch een dierenarts bezocht. Met medicatie ging hij weer mee naar huis.
Machteloos en bezorgd

Helaas hielpen de medicijnen niet en werd de dierenarts weer bezocht. Paul kreeg speciaal voer, andere medicatie en er werd geadviseerd terug te komen als er binnen enkele dagen nog geen verbetering was. Helaas, Paul bleef zich ondanks alle zorgen en maatregelen beroerd voelen. Het gastgezin voelde zich machteloos en de bezorgdheid begon met de dag toe te nemen.

Zwerfhond Paul is door liefde omringd gestorven
Paul blijft ziek
Zorgwekkende bloedtestresultaten

De volgende stap was een bloedafname om te kijken of daar iets in te ontdekken viel. Er kwam een ontzettend zorgwekkende uitslag: Paul had zéér ernstige nierinsufficiëntie (nierfalen). Er worden stadia van 1 t/m 4 gehanteerd, waarbij het hoogste getal het ergste is; Paul was ingedeeld bij stadium 4.

Erop of eronder

Na een echografie van de nieren, waarop niets bijzonders te zien was, werd Paul opgenomen in een dierenkliniek. Hij kreeg antibiotica toegediend via een infuus. Het was erop of eronder voor Paul: knapte hij op, dan was het een bacteriële infectie. Zo niet, dan was het chronisch nierfalen waaraan hij waarschijnlijk al langer leed.

Wat is chronisch nierfalen?

Chronisch nierfalen is een ernstige medische aandoening. Het wordt pas merkbaar als 75% van de nierfunctie verloren is gegaan. Dit gaat meestal heel geleidelijk. Pas als het lichaam geen mogelijkheid meer heeft het falen van de nieren te compenseren, worden er symptomen merkbaar. Helaas is er dan in veel gevallen al onomkeerbare schade.

Massaal duimen voor Paul

De tweede opnamedag had Paul een opleving: de waardes in zijn bloed waren afgenomen, hij at met smaak en leek wat aan de betere hand. We waren voorzichtig optimistisch en ontzettend dankbaar voor alle steunbetuigingen van donateurs en volgers op Facebook. Zoveel mensen droegen Paul een warm hart toen; zoveel mensen duimden voor onze lieve Paul ..

Terugval

Helaas had hij de volgende dag een terugval, Paul wilde niet eten. De waardes in zijn bloed waren wel bijna gehalveerd maar nog steeds veel te hoog. De antibiotica deed wel iets maar (nog) niet genoeg. Het wachten was nog op 2 uitslagen: z’n UPC ratio en de Leishmania test. Aan de hand van die resultaten zou de dierenarts een advies geven.

Wat is de UPC-ratio?

De test voor de UPC-ratio meet hoeveel eiwit via de nieren wordt verloren en of dit een gezondheidsrisico voor het dier vormt. Hoe minder eiwit in de urine, des te langer de levensverwachting is van het dier.

Niet meer mee naar huis

De dag daarna ging het, na de terugval van de dag ervoor, nog slechter met Paul. Er was geen Leishmania in zijn bloed aangetroffen, maar de waardes van zijn nierfunctie waren weer verder gestegen en hij was weer gaan braken. Nieuwe testen wezen uit dat zijn nieren totaal niet meer werkten. Een desastreuze uitslag: Paul kon niet meer beter worden. Er volgde nog een second opinion, die dezelfde  diagnose opleverde. Hem mee naar huis nemen zou een lijdensweg betekenen. Er was geen andere keuze dan Paul te laten gaan …

Zwerfhond Paul is door liefde omringd gestorven
Paul, een hond om van te houden
De liefde van een gastgezin

Het gastgezin was bij hem, zoals zij er alle maanden voor hem waren tijdens de opvang. Zo liefdevol als ze Paul in hun armen sloten, zo hebben ze Paul in zijn laatste minuten bijgestaan. Iedereen had op een andere uitkomst gehoopt, zéker nadat hij al zoveel in zijn jonge bestaan had meegemaakt. De warmte, geborgenheid en liefde die hij de laatste maanden van zijn leven bij zijn gastgezin had gehad, had hij gelukkig heel bewust meegemaakt. Dat is iets wat wij koesteren.

Als gastgezin zorg je in alle opzichten voor een hond. Je helpt hem de wereld te begrijpen, je leert hem dat hij niet bang hoeft te zijn, je steunt hem, je krijgt een diepe band en gaat van hem houden. Dit alles doe je met de intentie om hem op den duur uit te zwaaien op weg naar een mooi leven. Dat dit wel eens heel anders kan lopen is heel moeilijk te bevatten en enorm verdrietig. Het is de omgekeerde wereld.

Verdriet en dankbaarheid

Ondanks ons verdriet en verslagenheid, zijn wij dankbaar. Dankbaar voor alles wat het gastgezin voor Paul heeft gedaan. Zonder hun had Paul nooit liefde en geluk gekend. Hij heeft er te kort van mogen genieten, maar hij is door liefde omringd gestorven. Ook zijn wij alle anderen dankbaar die Paul hebben gesteund en zo hartverwarmend hebben meegeleefd in zijn strijd.

Rust zacht Paul, we zullen je nooit vergeten.

Het Skýlos Strays Team

Een kort woord van zijn Griekse rescuer

Today is the only day that I can write about Paul. Paul, Jean and Elsa are 3 dogs that have been through a lot, and survived when everyone did not give them any chance. Sweet amazing dogs, Paul was the weakest, the shy, the goofy and the submissive one. He had the most sad eyes.

All the creatures have a fate written for them and no matter if we try to change it, at the end it doesn’t. Paul’s written path in life was to survive fires, abuse and meet the the most amazing people that changed the sad look in his eyes. The last month the look in Paul’s eyes was happy, cheeky and mischievous; he was smiling and that was enough for him, the circle of his life was complete and he had to go.

From my side I want to thank his fosterfamily for making Paul smile. And of course the team of Skýlos for believing in him and giving him the chance. I will always be grateful.

Nena